Saskia Teppema
« Vorige

Het Kinderpakket

Liefde tussen man en vrouw kan zomaar, als complete verrassing, gepland dan wel zeer gewenst, leiden tot een nieuwe wereldburger. Het grote wonder dat zich in negen maanden voltrekt is in alle gevallen omgeven door een beschermende, liefdevolle buik en in verreweg de meeste gevallen door vreugdevolle aandacht. In de eerste weken, waarin mama en papa bijkomen van de verschijning van het wonder, neemt de opvoeding een aanvang. En in het opvoedingspakket dat de lieve ouders tot hun beschikking hebben en derhalve hun spruit aanbieden, zitten in ieder geval drie ingrediënten waar de kleine mee te maken krijgt.

De pakket-ingrediënten zijn: 

  1. Ouders weten niet wie ze krijgen
  2. Ouders zijn ook altijd met hun eigen dingen aan het worstelen dus projecteren onbewust van alles op hun kinderen
  3. Ouders kunnen tijdens de rit leren: It takes a village to raise a child.

 Opvoeden

Met alle liefde die in me was en is, heb ik mijn twee kinderen opgevoed. Het was me al snel duidelijk, gezien de moeizame relatie tussen hun vader en mij, dat ik hen opzadelde met een aardig pakket. Ik kon de psycholoog alvast boeken voor over een paar jaar hetgeen niet aan mijn liefdevolle bedoelingen te wijten zou zijn. De scheuren in hun kleren heb ik tijdens de rit die opvoeding heet, niet kunnen voorkomen. Nee, dan ik. Jaren ben ik in de weer geweest om mijn Niet-Gezien-Idee om te ruilen voor een Ik-Ben-OK-gevoel. Als ik naar de foto’s uit de jaren ‘50 kijk, de tijd waarin ik opgroeide op een dorp met veel natuur, altijd te eten en een goede school, dan weet ik dat mijn ouders met net zo’n goede intentie hebben geprobeerd mij te begeleiden en te begrijpen. Proberen. Dat is het juiste woord. Je doet maar wat als ouders. Je tapt uit eigen bron. Wat je zelf hebt ervaren, plakt met Velpon aan je systeem. En dat manifesteert zich onmiddellijk als je een klein hummeltje in de schoot krijgt geworpen dat aandacht en zorg nodig heeft.

Wie is de baby?

De voornaamste zorg van jonge ouders is het aan de gang krijgen van het wurm. Flesjes, schone broeken, huidcontact. Het staat in talloze bewoordingen in Ouders van Nu en andere opvoedgeschriften. En toch, je kunt het gewoon niet perfect doen. Want je hebt geen idee welk wonder in je gezin geland is. Bij een tweede kind worden sommige ouders wakker. ‘Hé, dit is een hele andere!’ en dan nog probeer je een consequente eenheidsworst van je opvoedstijl te maken. En het liefst in harmonische afstemming met de andere ouder. Dat voor elkaar krijgen is trouwens een andere blog waard. 

Duizend dingen

Ik denk dat bij dit opvoed-avontuur ongeveer 80% goed gaat en 20% niet. Je moet dat zo zien. Een kind heeft misschien wel duizend dingen van zijn ouders nodig. Ouders hebben daar als ‘t kind geluk heeft, zo’n achthonderd van in huis. Die andere tweehonderd worden, als het opgroeit, in toenemende mate gemist. Eerst denk je als kind namelijk dat jij al die aandacht die je zo graag wil krijgen, niet verdient. Dat dat soort geluk voor jou niet is weggelegd. Dus het klopt best aardig allemaal en je ziet en beseft nauwelijks wat je mist. In ieder geval kán en mág je het niet beseffen. Maar dan verzeil je in een relatie en begint het feedbackcircus. Je krijgt van alles te horen van je partner en daar ben je, o hoe pijnlijk, niet tegen opgewassen. Je komt in een ander levensveld en nu blijken die 20%, die je gemist hebt, ineens van enorm belang voor je geluk of liever gezegd: het ontbreken van geluk. Gevolg: problemen. Om te beginnen met die relatie, dus met zijn tweeën, maar misschien heb je zelf inmiddels al kinderen! Dan wordt het pas echt ingewikkeld. Maar… jij zag het toch altijd goed? Hoe kan de ander nou zo doen? ‘Hé, joh, doe ‘s normaal!’ En dan: ‘HELP!’

Een dorp

Dan het derde element: het is geen schande om er met je buren/vrienden/neven/oud-leraren/coaches/tantes/moeders/vaders/dokter/leidinggevende/collega/toevallige ontmoeting-op-vakantie/nichtjes/oma en opa/ over te praten. Delen helpt. Andere bewoordingen helpen. Nieuwe inzichten laten je nadenken. Dat je kinderen een pakket meekrijgen staat vast. Ja, precies zoals jij ook een eigen superpersoonlijke pakket hebt mógen ontvangen. Ja, mogen. Want wat zit er ook veel leerstof in. Als je dit leest ben je daar waarschijnlijk mee aan de gang gegaan en weet je inmiddels dat je een pakket ook weer kunt afleggen. Je bént immers niet je pakket. Je hebt er een. En wat je kinderen betreft: neem het jezelf nooit kwalijk als je achteraf inziet dat jullie kanjers van fouten hebt gemaakt: ook jullie hebben opgevoed - net zoals je bént opgevoed - uit liefde. 

Er zijn nog geen berichten geschreven, doe dat hieronder
Geschreven op: 05-11-2019